Chat met columnist Marjoleine de Vos
Dinsdag 30 juni aanstaande kunt u tussen 19.30u en 20.30u chatten met Marjoleine de Vos, columniste en thuiskok van NRC Handelsblad. Wat betekent de poezie van Martinus Nijhoff voor haar? Proberen supermarkten wel eens invloed uit te oefenen op de inhoud van haar kookrubriek? Ergert ze zich wel eens aan lezersreacties op haar columns? U kunt ook vooraf vragen insturen via meetthepress@nrc.nl.
Een korte biografie.
Marjoleine de Vos (1957) groeide op in Amsterdam, waar ze ook naar het gymnasium ging en daarna Nederlands studeerde.
Ze was als kind al een lezer, op de manier waarop kinderen lezen: gewoon alles wat voor handen was, van de kinderbijbel tot Annie Schmidt, Dokter Vlimmen of poëziebloemlezingen. Iets van dat gretige lezen is altijd gebleven.
Dat poëzie er ook altijd bijhoorde kwam wellicht door de serie ‘Stemmen van schrijvers’: kleine grammofoonplaatjes waarop dichters hun eigen gedichten voorlazen. Die waren voor een kind veelal onbegrijpelijk, maar de gedichten van de Martinus Nijhoff, onnavolgbaar deftig voorgelezen door de voordrachtskunstenares Claudine Witsen Elias (Nijhoff zelf was al dood toen de serie begon) spraken toch tot de verbeelding. Misschien omdat er ‘dwaze bijen’op voorkwamen, misschien omdat een gedicht ‘Het kind en ik’ heette – als je zelf kind bent, trekt zo’n titel de aandacht.
Nederlands studeren leek een logische keus, vanuit de veronderstelling dat je dan heel veel zou lezen. Dat bleek niet helemaal de bedoeling van de studie – taalkunde, literatuurwetenschap en literatuurgeschiedenis waren belangrijker dan gewoon een boek lezen en bleken trouwens ook veel interessanter dan gedacht.
In 1987 kwam Marjoleine, na een aantal jaren freelance werk te hebben gedaan en enige tijd te hebben lesgegeven op de school voor de journalistiek in Utrecht, bij het Cultureel Supplement van NRC Handelsblad werken. Daar werd iemand gevraagd met een bijzondere belangstelling voor literatuur en meer in het bijzonder de Nederlandse.
Dat ben ik, dacht ze en dat dachten ze bij de krant ook.
Ze was jarenlang eindredacteur van het CS, waar ze een gedichtenrubriek verzorgde, stukken schreef over vertaalde tragedies, heruitgegeven klassieken, kinderboeken, Nabokov en het belang van poëzie.
Vanaf 1996 schrijft Marjoleine elke veertien dagen een column op de opiniepagina waarin ze via een literair-levensbeschouwelijke bril naar het leven en de wereld kijkt.
Maar van boeken en lezen alleen kan een mens niet leven. Er moet ook gelachen worden, gedronken en vooral gegeten. De Vos kookte altijd graag en veel, en toen een collega-redacteur zich eens liet ontvallen dat een kookrubriek in de bijlage Leven etcetera niet zou misstaan, vroeg ze meteen beleefd of ze dat misschien mocht doen. Het mocht.
Na een paar jaar Achterpagina, Opinie en Debat en televisiekritieken, schrijft ze sinds januari van dit jaar een dagelijkse rubriek over koken, eten en smaak.
Behalve redaceur van NRC Handelsblad is Marjoleine ook dichter. Ze publiceerde drie dichtbundels bij uitgeverij van Oorschot: Zeehond graag, Kat van sneeuw en Het waait.