‘Ik heb niet voor niets twee studies gedaan’
Eva van Dijk (29) rondde twee universitaire studies af, maar werkt nu als uitzendkracht ver onder haar niveau.
Rotterdam, 23 sept. „De meeste mensen die ik ken, gingen er voor de crisis nog blind vanuit dat ze na hun studie pats boem hun droombaan zouden vinden. Ik ook. Ik heb niet voor niets twee studies gedaan. Dat het me tot nu toe niet is gelukt om een leuke betaalde baan op mijn niveau te vinden, is dan ook een grote teleurstelling.
„Mijn eerste studie, media en cultuur aan de Universiteit van Amsterdam, rondde ik in 2003 af. Ik wilde graag een baan in de media, maar in die tijd begonnen kranten al te bezuinigen en ontsloeg Endemol honderden mensen. Om toch bezig te zijn, ging ik als managementassistente aan de slag. Onder m’n niveau, maar ik ging ervan uit dat dat tijdelijk was. Bovendien vond ik het belangrijk om werkervaring op te doen.
„Om mijn kansen op de arbeidsmarkt te vergroten, ging ik weer studeren: cultuur, organisatie en management aan de Vrije Universiteit. In april 2008 studeerde ik af. Net voor de crisis. Ik heb een paar maanden heel intensief naar een baan gezocht, tientallen brieven geschreven en bedrijven gebeld, maar allemaal zonder resultaat. Daar zat ik dan, met m’n twee studies. Bij het ene bedrijf kreeg ik te horen dat ik te hoog was opgeleid, bij het andere zeiden ze dat ik niet genoeg ervaring had. Superfrustrerend.
Niet inspirerend
„Uiteindelijk ben ik bij een detacheringsbureau beland waar ik de werving en selectie ging doen. Een hbo-functie, maar best leuk om een tijdje te doen. Het werk viel helaas tegen: ik miste een uitdaging en raakte steeds minder gemotiveerd. Bovendien was de crisis intussen in alle hevigheid losgebarsten en moest er ook binnen mijn bedrijf bezuinigd worden.
„Er gingen mensen uit, onder wie mijn directe collega. Werk dat ik voor de crisis samen met haar deed, moest ik nu in mijn eentje doen. Ik maakte weken van vijftig, zestig uur. Dagen van elf, twaalf uur waren standaard. Dat hield ik niet vol. Ik raakte nog minder gemotiveerd. Toen de directie me in april van dit jaar aanbood om te vertrekken met een paar maanden salaris, heb ik eieren voor m’n geld gekozen.
„Het vinden van een nieuwe baan was nu helemaal onmogelijk, al verstuurde ik elke week wel drie sollicitatiebrieven. Weer bleek ik of te hoog opgeleid te zijn of te weinig werkervaring te hebben. Het enige wat ik kon krijgen was een baan als uitzendkracht. Dat ben ik uiteindelijk maar gaan doen om geld te verdienen. Dus werk ik nu drie dagen in de week bij een overheidsinstelling in Amsterdam. Daar handel ik bezwaarschriften af. Het werk is wederom onder mijn niveau en niet bepaald inspirerend, zeker niet voor iemand met mijn hoge ambities.
Eigen stichting
„Om toch iets te doen waar ik wél m’n ziel en zaligheid in kwijt kan, heb ik
een paar maanden geleden een stichting opgericht: Stichting Amsterdam aan
het werk. Daarin probeer ik op projectbasis mensen aan het werk te krijgen
voor wie dat niet vanzelfsprekend is. Ik ga nu bijvoorbeeld een project doen
voor de gemeente Amsterdam waarin we mensen aansporen om de
inburgeringscursus te volgen. Zo zoek ik als projectmanager medewerkers om
huisbezoeken af te leggen.
„Ik ben volop aan het netwerken en organiseren. Al verdien ik er nog niets mee, ik merk dat ik er enorm van opknap. Eindelijk kan ik de kennis uit mijn studies toepassen. Op termijn kan ik misschien wel leven van dit werk. Dan kan ik de uitzendbaantjes achter me laten.
„Werken voor de stichting geeft me enorm veel energie. Ik heb er lol in, maar het is ook eng en spannend. Een enorm verschil met mijn uitzendbaan. Daar kijk ik op de klok om te zien of ik al naar huis mag. M’n hart ligt daar niet in, dat ligt bij de stichting.”