Uit de stolp: schrijvers schaduwen politici

Kluun

Hoe ziet een schrijver een politicus? Kluun schrijft een week lang over Femke Halsema.

Deel 1: Femke voelde zich bezwaard, twitterde ze
Campagnestop. De overtreffende trap van politieke correctheid. Ik heb het even nagegoogled, maar met uitzondering van Sieneke (onze hoop in bange Songfestivaldagen heeft keelontsteking) en de vuilnismannen in Amsterdam en Utrecht (wier werk gelukkig werd overgenomen door Jan Dijkgraaf van HP/De Tijd), is de rest van Nederland gewoon doorgegaan met werken, uitzenden, optreden, aftreden, interviewen en publiceren.

Maar in Den Haag stopten ze pardoes met campagne voeren. Zat ik in mijn eerste weekend als officieel Femke Halsema-volger niet bij het lijsttrekkersdebat in De Rode Hoed, maar betaald te spijbelen in een strandtent in Zandvoort. Lola (2) en Roos (6) hebben al gepleit voor een verlenging van de campagnestop met minimaal een week.

Lees verder...

Deel 2: ‘Morgen MOET ik beter zijn’
‘Hoofdredactie NRC, met Hans Steketee.’

‘Hans, Kluun hier. Krijg net een sms van Femke. Ze is ziek. Griep.’

‘Nou en?’

‘Nou en? Als ik iets wil schrijven over haar, moet er toch wat te melden zijn, of ben ik nou heel ouderwets?’

‘Er is altijd wat te schrijven. En anders bel je de behandelend arts en vraag je of die je met haar wil doorverbinden.’

Daar zijn we mooi klaar mee. Dat heb je als schrijver nooit, dat je romanpersonage door griep of ander ongemak er ineens de brui aan geeft. Al is dit in mijn geval misschien wat ongelukkig uitgedrukt.

Lees verder...

Deel 3: Wie is eigenlijk de vice-Femke?
Toen De Grote Roerganger van de SP enkele jaren geleden zijn partij verliet, kwam het nooit meer goed. Zijn opvolgster bleef drie jaar lang boos kijken en haar opvolger heeft 382 volgers op Twitter. De bassist van de begeleidingsband van Dinand Woesthoff heeft er meer.

Femke komt wél terug. Morgen is ze weer helemaal het vrouwtje. Op de verkiezingsposters ziet ze er zelfs beter uit dan voor haar griep, de lijsttrekker van GroenLinks kan visueel op geen oneffenheid meer worden betrapt. Vandaag moet de fractievergadering het nog doen zonder de première, zoals ze binnenskamers heet. Leek mij een mooi moment om eens te zien of daar dan ook meteen de pleuris uitbreekt, zoals bij de PVV, als het opperhoofd even niet oplet. Wie is de vice-Femke?

Lees verder...

Deel 4: Hè hè, daar is ze dan eindelijk
Ik kom zelf uit Tilburg, maar van de Bestuursacademie in de Meerkoldreef had ik nog nooit gehoord. De taxichauffeur die me van Tilburg CS naar de Meerkoldreef rijdt (‘Mirteldreef?’ ‘Nee, Meer-kol-dreef staat er hier op mijn briefje’) ook niet. De Meerkoldreef blijkt een straat te zijn in een jarenzestigwoonwijk in Tilburg-West. De Bestuursacademie is gevestigd op nr. 6. Op het eerste gezicht een kantoorpand. Administratiekantoor of zoiets. Hier, in dit gebouw, in lokaal 3 om precies te zijn, begint de landelijke verkiezingscampagne van GroenLinks.

Lees verder...

Deel 5: Wie denk je dat ik ben, de Pravda?
Ik was nooit eerder in de Tweede Kamer geweest, ook niet vroeger, met schoolexcursies. Tegenwoordig hangen er drommen kinderen rond in de gebouwen van de Tweede Kamer. In de tijd dat ik op school zat, gingen we naar musea, die waren toen nog open.

Zelf heb ik deze week voor hangoudere gespeeld, eerst bij gebrek aan Femke (griep), daarna zoekend waar ze nu weer uithing om te verkondigen dat GroenLinks 300.000 banen schept en daarmee volgens het CPB cum laude is geslaagd voor het vak economie. Dames en heren, in de zendtijd voor Politieke Partijen was dit een mededeling van de afdeling propaganda van GroenLinks. Zo, en ophouden met dat gezeur dat ik niks over jullie partijprogramma meld, wie denken jullie wel dat ik ben, de Pravda?

Lees verder...

Deel 6 (slot): Wat hebben we veel meegemaakt
Bes... lieve Femke,

Ik heb begrepen dat je een gat in de lucht sprong toen je vernam dat wij een week lang een koppeltje zouden gaan vormen. Begrijp me niet verkeerd, ik maakte me geen amoureuze illusies, maar ook ik was opgelucht. Aardige man, hoor, die Alexander Pechtold, maar om daar nou een hele week mee door te brengen...

Nee, dan jij. Dat je, om elke zweem van partijdigheid te vermijden, als voorzitter van de aankomende AKO Literatuurprijs nu niet meer op mij kunt stemmen, neem ik op de koop toe. Dan maar een keer een literaire prijs mislopen. Andersom kan ik het nu niet meer maken om op jou te stemmen op 9 juni, maar dat deed ik toch al niet, dus voor jou had onze samenwerking alleen maar voordelen.

Lees verder...

Gepubliceerd in:
Uit de stolp