Rouvoet: ChristenUnie niet vastgekleefd aan pluche
Utrecht, 30 jan. Partijleider André Rouvoet van de ChristenUnie bestreed vandaag de kritiek dat zijn partij al te zeer hecht aan het pluche van de regering.
Rouvoet verzette zich tegen de analyse, die hij in de laatste weken veelvuldig was tegengekomen in dagbladen, dat de ChristenUnie „een vroegtijdige val van het kabinet wil voorkomen omdat wij bang zouden zijn dat de regeringsmacht ons dan, misschien wel voorgoed, ontglipt.”
Zo werkt het niet bij de ChristenUnie, zei Rouvoet. „Wij beslissen op basis van de inhoud. Omdat én zolang wij de overtuiging hebben dat veel van onze christelijk-sociale doelen met de huidige coalitie kunnen worden bereikt, achten wij het in het landsbelang dat dit kabinet zijn werk voortzet. Wij zijn van nature geen weglopers. Maar we zitten ook niet vastgekleefd aan het pluche.”
Principes én macht
Rouvoet sprak in Utrecht, waar de ChristenUnie het tienjarige bestaan van de partij vierde. De ChristenUnie ontstond uit een fusie van de partijen RPF en GPV.
Rouvoet , die zich op het jubileumcongres opnieuw beschikbaar stelde voor het lijststrekkerschap voor de komende Kamerverkiezingen – wanneer die ook zullen zijn – ziet aan regeringsdeelname een belangrijk voordeel voor de ChristenUnie, vooral electoraal.
De keuze tussen principes of macht hoeft de kiezer niet meer te maken. Rouvoet: „Voorheen moest je kiezen tussen een partij die politieke invloed kan uitoefenen en een partij met de principiële overtuiging waarbij je je thuis voelt. Van dat dilemma zijn al die kiezers voortaan verlost: je stemt gewoon op de ChristenUnie, dan krijg je beide.”
Tegenhouden seculiere agenda
Partijleider André Rouvoet onderstreepte dat de verworvenheden van de kleinste partij in de regeringscoalitie niet alleen gelegen liggen in concrete beleidsmaatregelen, maar ook in het tegenhouden van de seculiere agenda van de meeste andere politieke partijen en mogelijke meerderheidscoalities.
„Je moet er toch niet aan denken”, zei Rouvoet, dat een centrum-rechtse coalitie de kans krijgt „om alle christelijk-sociale winst van deze jaren weer weg te spoelen." En hij vervolgde: „laat staan dat de populisten of de libertijnen het roer overnemen." Om dat te voorkomen is de ChristenUnie volgens Rouvoet „niet te beroerd" om zo nu en dan te bemiddelen tussen de coalitiegenoten. „Vredestichter en bruggenbouwer zijn: ook dat hoort bij de opdracht van een christelijke partij."
Water bij de wijn
Niet iedereen binnen de ChristenUnie denkt er zo over, wat blijkt uit het boek dat vandaag op het congres werd gepresenteerd. Onder de titel 'Van de marge naar de macht' hebben verscheidene politicologen en historici van buiten de partij de eerste tien jaar van de ChristenUnie onder de loep genomen. In een bijdrage van Gerrit Voerman klaagt vooral voormalig partijdirecteur en campagneleider Henk van Rhee dat de partij in de zucht naar regeringsverantwoordelijkheid te veel water bij de wijn heeft gedaan.
Ook Voerman concludeert dat de ChristenUnie in de regering kon komen dankzij een vorm van „strategisch pragmatisme” dat de partij voor 2006 geheel vreemd was. In dat jaar stelde de partij een verkiezingsprogramma op waarin de eerdere eis werd verlaten om de wetten rond euthanasie, abortus en homohuwelijk in te trekken. De partij realiseerde zich, concludeert Voerman, dat deze eis een „sta-in-de-weg” vormde voor regeringsdeelname in de Nederlandse, grotendeels geseculariseerde samenleving.
Toenemende instabiliteit
De top van de ChristenUnie hekelde vandaag het politieke klimaat in Nederland, dat weinig stabiel zou zijn. „De politieke barometers”, zei partijleider Rouvoet in Utrecht, „staan afwisselend op een populistische wervelstorm, een gure liberale vrieskou of libertijns noodweer”.
Ook fractievoorzitter voor de ChristenUnie in de Twee Kamer Arie Slob sprak vandaag van „een toenemende instabiliteit” en van een „opleving van het anticonfessionele sentiment”. Dat sentiment, zei Slob, leidde in 1994 tot de vorming van het eerste paarse kabinet van PvdA, VVD en D66.
Arie Slob herinnerde de 900 aanwezige partijleden in het Beatrixtheater aan het vroegste begin, toen het beleid van het seculiere paarse kabinet de christenen in Nederland wakker schudde. De oprichting van de ChristenUnie was grotendeels een reactie, zei hij, op het paarse beleid, dat zich „richtte op immateriële zaken die haaks stonden op de christelijke beginselen.”