Studenten Utrecht volharden in actie
De studenten die sinds gisterochtend het bestuursgebouw van de Universiteit Utrecht bezet houden, blijven daar voorlopig. Ze voelen zich in gesprekken met het bestuur niet serieus genomen. En dus ging de bezetting vannacht haar eerste nacht in. „Onderhandelen betekent toch geven en nemen?”
Utrecht, 2 febr. Kort nadat vergelijkbare studentenacties in Amsterdam en Nijmegen tot een eind waren gekomen, liepen de onderhandelingen gistermiddag tussen de studenten en het College van Bestuur van de Universiteit Utrecht op niets uit.
In vier universiteitssteden vonden gisteren bezettingen plaats om te
protesteren tegen bezuinigingen op het hoger onderwijs. In Amsterdam en
Nijmegen werden de acties gisteravond beëindigd. De demonstranten in een
collegezaal in Rotterdam en het bestuursgebouw van de Universiteit Utrecht
brachten er de nacht door.
De studenten in Utrecht hebben vanochtend een gesprek gehad met het college
van bestuur. De partijen zijn daarbij niet nader tot elkaar gekomen. Volgens
een woordvoerder van de studenten hebben zij zich soepel opgesteld, maar
weigert het college te bewegen. „Voor verder mondeling overleg is geen basis
op dit moment. We blijven zitten.” Het college van bestuur reageert geërgerd
op de opstelling van de studenten. Voorzitter Yvonne van Rooy onderschrijft
„de zorg om bezuinigingen volledig”.
Naar de beleving van de studenten geeft het bestuur te weinig toe aan de eisen voor meer medezeggenschap, steun bij het voorkomen van bezuinigingen en een herinvestering in de papieren uitgave van het universiteitsblad. In een communiqué, dat na hernieuwd overleg vanochtend vrijwel ongewijzigd is gebleven, wordt de zorg gedeeld over bezuinigingen in het hoger onderwijs, maar op het gebied van medezeggenschap of de verdwijning van de papieren versie van het U-blad geeft het bestuur niets toe. Er wordt voldaan aan de wet op hoger onderwijs, stelt de verklaring.
Overnachting
En zo ging de bezetting van het bestuursgebouw van de Universiteit Utrecht gisteren haar eerste nacht in. Op verschillende verdiepingen sliepen de studenten op matjes, met fluitjes om alarm te slaan binnen handbereik. Nachtrust werd afgedwongen door de nog wakkeren. Als de koffieautomaat met pieptonen duidelijk maakt dat iemands chipknipsaldo ontoereikend is, klinkt er irritatie. „Hé, wat gebeurt daar? Doe eens niet, man!”
Student milieuwetenschappen Steven de Vries (23), die zich „bijna een pacifist” noemt , benadrukt meermaals het geweldloze karakter van de bezetting, maar zegt dat de actiebereidheid groot is. Hij en zijn medestanders zijn „boos” en „het spuugzat”. Maar waarom zou het bestuur met de verstrekkende eisen van de studenten akkoord gaan? Simpel: „Wij hebben het bestuursgebouw in handen. De bestuursleden hebben nu geen werkkamer.”
In de onderhandelingen speelt oud-staatssecretaris en bestuursvoorzitter Yvonne van Rooy een „in de ogen van sommigen ergerlijke rol.” Zelf vindt De Vries het „wel grappig” hoe het bestuurslid als ervaren politicus zich mondeling bijna solidair verklaart met de bezetters, maar uiteindelijk geen millimeter toegeeft. „Terwijl onderhandelingen toch een spel is van geven en nemen?”
Volgens de Vries is het met medezeggenschap slecht geregeld, bijvoorbeeld bij het besluit tot opheffing van de papieren versie van het U-blad. Die is bovendien onnodig. De 60.000 euro die volgens de studenten nodig is om het blad draaiende te houden, is „een schijntje.” Een freelancer van het U-blad, die lang twijfelt of hij met zijn naam in de media wil, is beroepsmatig aanwezig maar „het gaat ook om mijn brood. Het bestuur zegt dat het U-blad geen toekomst heeft, maar daar is nooit onderzoek naar gedaan. Bovendien als het zo is kan je er ook wat aan doen: gooi er eens geld tegen aan. Dat is nog nooit gebeurd.” In een puur digitale versie van het U-blad gelooft hier niemand. „Dat blad, dat papier is echt belangrijk voor de universitaire gemeenschap” , zegt De Vries.
Voor de ingang van het bestuursgebouw, buiten, heeft de tot perswoordvoerder gebombardeerde student culturele antropologie Jilles Mast zich met enkele anderen rond een brandende vuurkorf gegroepeerd. „We verwachten niet dat we vannacht ontruimd worden. Onze contactpersoon voor de politie is nog niet nodig geweest in ieder geval.” ‘s Ochtends zou steun arriveren van sympathisanten uit Amsterdam, zegt hij na een kort telefoongesprek dat kennelijk daarover ging. Steven de Vries had al even daarvoor al meer acties aangekondigd: „We zijn van de lange adem.”
