Niet pooiers, maar meisjes opgesloten
Amsterdam, 10 april. Elk jaar worden ongeveer honderd meisjes tussen 12 en 18 jaar oud maandenlang opgesloten in gespecialiseerde gesloten jeugdzorginstellingen omdat ze slachtoffer zijn van een jonge pooier (‘loverboy’).
Ze worden opgesloten, zonder telefoon en internetverbinding, om ze te beschermen tegen zichzelf en tegen jonge pooiers die contact met hen blijven zoeken. De pooiers doen zich eerst voor als hun vriendje en dwingen de meisjes vervolgens zich te prostitueren.
De daders worden, zo blijkt uit gesprekken met politie en hulpverleners, maar moeizaam berecht. Slachtoffers zijn bang om te getuigen, vertellen inconsistente verhalen en zijn soms nog verliefd op de dader. Ze zijn over het algemeen zwakbegaafd, misbruikt als kind of om andere redenen eenzaam en kwetsbaar. Als het al tot een strafproces komt, worden jonge pooiers relatief vaak vrijgesproken – bijvoorbeeld vergeleken met verkrachtingszaken.
Bovendien zijn er grote verschillen tussen rechtbanken. Rechercheur Henk van Rijssel, hoofd van het Rotterdamse team dat zich met jonge pooiers bezighoudt, beklaagt zich erover dat de rechtbank Rotterdam „veel te laag” straft. De rechtbank in bijvoorbeeld Utrecht, zo valt op te maken uit vonnissen, straft harder en eerder.
Uit cijfers van het Coördinatiecentrum Mensenhandel (Comensha) blijkt dat er in 1999 zo’n 225 keer door hulpverleners, advocaten of politie melding werd gemaakt van mensenhandel. Tien jaar later was dat 909 keer. Daar zitten uitgebuite seizoensarbeiders bij, maar in de „meeste gevallen” gaat het om gedwongen prostitutie, schrijft Comensha.
Nieuw zijn de islamitische slachtoffers. Is een jong, ongetrouwd meisje eenmaal ontmaagd, dan is ze chantabel. Hoofd behandeling bij gesloten jeugdzorginstelling Alexandra in Almelo, Gerda Velthuizen: „Die meisjes zijn banger voor hun vader dan voor de loverboy. En dat weet een loverboy heel goed.”
Hulpverleners, van onder meer Alexandra, houden zich niet bezig met berechting van daders. Ze betreuren het dat ze juist de slachtoffers moeten opsluiten, maar zien geen andere manier om hen veilig te behandelen. De hulpverlevers proberen meisjes te wapenen tegen mensen die misbruik van hen willen maken. Dat is moeilijk omdat de meisjes vaak al beschadigd waren voor ze werden uitgebuit.