Trouw-commentator Willem Breedveld overleden
Den Haag, 12 okt. Willem Breedveld, politiek commentator van dagblad Trouw en voormalig adviseur van PvdA-premier Joop den Uyl, is op 65-jarige leeftijd overleden. Dat meldt de website van Trouw vanmiddag.
Hopelijk zullen veel partijen de komende weken de moed opbrengen tegen het stormtij in te schreeuwen. Zo besloot politiek commentator Willem Breedveld van dagblad Trouw in april van dit jaar zijn wekelijkse column. Het blijkt zijn laatste column voor de krant te zijn geweest. Op 65-jarige leeftijd is Breedveld, de nestor van de Haagse journalistiek , vandaag na een ziekte overleden. In 1968 was hij voor het eerst te vinden op het Binnenhof; toen ook al voor Trouw.
De zorg over het partijstelsel en het functioneren van de parlementaire democratie, zoals ook verwoord in zijn laatste column, was een terugkerend thema in de stukken van Breedveld, die met zijn kenmerkende, krakende, stem ook vaak op radio en televisie commentaar gaf. Het waren de volksvertegenwoordigers zelf die ondanks de goede bedoelingen telkens weer hun macht inleverden om een regeringscoalitie in stand te houden. Met instemming citeerde hij in één van zijn stukken oud premier Zijlstra die ooit constateerde dat de Tweede Kamer was „ondergedompeld in een lauw bad monisme”. Breedveld: „De relatie tussen parlementsleden en kabinetsleden is zo intens dat niemand in de gaten heeft, dat zo de verantwoordelijkheden niet meer te scheiden zijn.”
De gekozen volksvertegenwoordiging diende volgens hem het belangrijkste orgaan te zijn. Niet voor niets was Breedveld midden jaren tachtig van de vorige eeuw dan ook betrokken bij de oprichting van de Vereniging Thorbecke, bedoeld om de „representatieve democratie op scherp te houden.”
De Nederlands hervormde Breedveld ontplooide als jong journalist zijn eerste activiteiten in Dordrecht en Oud-Beijerland, de omgeving die ook zo vaak beschreven staat in de boeken van Maarten ’t Hart. Een milieu dat hij beschreef, maar waar hij niet toe ging behoren. Het was de „kunst dingen zo te registreren dat medeburgers begrijpen wat er is voorgevallen”, zo vatte Breedveld zijn werk van toen samen. En dat gold eigenlijk ook voor de latere verslaggeving vanaf het Binnenhof. „Een ingewikkelde vergadering samenvatten in een leesbaar bericht is van belang voor een samenleving”, zei hij in 1983 in een vraaggesprek met het weekblad De Tijd.
Willem Breedveld, tevens in de kerk actief als ouderling, paste volledig in het Trouw-nest. Wat dat is? Zelf omschreef hij het eens als volgt: „We hebben een warme betrokkenheid bij problemen, anders dan de analyserende distantie van NRC Handelsblad.” In 1973 maakte hij als journalist voor korte tijd een verrassende overstap naar ‘de andere kant’. Hij werd assistent voor premier Den Uyl. Samen met Henk Beereboom vormde Breedveld op het Binnenhof ‘het duo oog en oor’. Hun taak was voornamelijk op te snuiven hoe het in de Kamer met de politieke temperatuur gesteld was ten aanzien van het kabinet. Een zeer leerzame periode, vond Breedveld, die hem zeer goed van pas kwam toen hij in 1977 terugkeerde naar Trouw. „In de journalistiek bestaat veel fictie over het regeren”.
Enkele maanden voor het schrijven van zijn laatste column had Breedveld de AOW-leeftijd bereikt. Maar zoals voor meer journalisten met een vast plekje in de krant geldt: het schrijven gaat daarna gewoon door. Tot de dood er op volgt. Alleen volgde deze bij Willem Breedveld heel snel.