De Wever schrijft België af, Walen woedend
Brussel, 13 dec. In België is scherp gereageerd op uitspraken van N-VA-leider Bart De Wever in het Duitse weekblad Der Spiegel over de politieke en economische situatie in zijn land. De Vlaams-nationalist De Wever, voorzitter van de grootste partij in België, noemt België „de zieke man van Europa”.
Het land heeft volgens hem op den duur geen toekomst meer en zal „verdampen”. Hij vergelijkt de Franstaligen met junkies die niet zonder het geld uit Vlaanderen kunnen en heeft kritiek op koning Albert die volgens De Wever belangrijk is in de regeringsonderhandelingen, maar „niet denkt zoals de Vlamingen”.
Het vraaggesprek, dat twee weken geleden plaatshad maar pas nu werd gepubliceerd, komt op het moment dat België steeds vaker wordt genoemd in de lijst van zwakke Europese landen, zoals Ierland, Griekenland en Spanje. Op de internationale financiële markten zouden er vooral zorgen zijn over de politieke instabiliteit: het is vandaag precies een half jaar geleden dat er verkiezingen waren in België, maar de onderhandelingen over een nieuwe regering verlopen extreem moeizaam. Het belangrijkste probleem is de eis van de Vlaamse partijen dat Wallonië en Vlaanderen meer zelf verantwoordelijk worden voor hun inkomsten en uitgaven.
Juist in die context vallen de uitspraken van De Wever vooral verkeerd bij de Franstaligen. Volgens een hoofdredactioneel commentaar in de krant Le Soir is De Wevers „diepere boodschap” dat de Franstaligen het functioneren van België verzieken en dat de enige mogelijke staatshervorming een splitsing van België is.
In een reactie op de commotie zei De Wever vanochtend op de radio dat hij niets heeft gezegd wat hij niet al eerder heeft gezegd, maar dat de timing van het interview „misschien niet zo goed was”. „Maar men moet wat ik heb gezegd in de context zien en zeggen wat er niet aan klopt.”
Vandaag wordt er verder onderhandeld over een voorstel voor een andere financiering van de deelstaten, onder leiding van de Vlaamse sociaal-democraat Johan Vande Lanotte. Vrij algemeen wordt deze poging om de partijen bij elkaar te brengen gezien als een laatste mogelijkheid om nog tot een akkoord te komen met de zeven partijen die tot nu toe samen aan tafel zaten.
