Britse ‘Speaker’ geveld door losse declaratiecultuur

Londen, 19 mei. De onthullingen over de declaraties van hun parlementariërs, waaraan de Britten zich al weken laven met een mengeling van leedvermaak en weerzin, hebben vandaag hun eerste prominente slachtoffer geëist.

Lagerhuisvoorzitter Michael Martin heeft vandaag zijn aftreden bekendmaakt aan de andere parlementariërs. Het is voor het eerst sinds 1695 dat een ‘Speaker’ van het Lagerhuis op deze vernederende wijze het veld ruimt.

Kort voor crisisberaad, dat vanmiddag zou plaatshebben met de partijleiders, koos Martin eieren voor zijn geld. De partijleiders hadden al – zij het soms in verhulde bewoordingen conform de eerbiedwaardige tradities van het Huis – duidelijk gemaakt dat de 64-jarige Schot hun vertrouwen niet langer genoot.

Ook premier Gordon Brown, die Martin bij eerdere moeilijke momenten dikwijls de hand boven het hoofd hield, deed gisteren geen poging meer hem te verdedigen. Het was aan de parlementariërs om over diens toekomst te beslissen, stelde hij. En daarmee was Martins lot feitelijk bezegeld.

Ook tijdens een kort debat gisteren in het Lagerhuis hadden veel leden er geen doekjes om gewonden dat Martin maar beter weg kan. „Uw vervroegde pensionering, Sir, zou de reputatie van het Huis helpen”, hield de ervaren Labour-parlementariër David Winnick hem voor. Een Conservatief vergeleek de crisis, waarin het Lagerhuis door de onthullingen over het misbruik van de losse declaratieregels is terechtgekomen, met die van 1940. Toen de nazi’s oprukten en de regering de kluts volkomen kwijt leek, dwong het Lagerhuis premier Neville Chamberlain tot aftreden.

De stroom onthullingen over de declaraties van veel Lagerhuisleden houdt al anderhalve week aan. Vanmorgen nog kwam het dagblad The Daily Telegraph, de grote gesel van het Lagerhuis, met het bericht dat het vooraanstaande Labour-lid Nick Brown in vier jaar tijd een bedrag van ruim 18.000 pond (volgens de huidige wisselkoers 20.000 euro, toentertijd meer dan dat) had gedeclareerd voor eten dat hij had geconsumeerd in zijn tweede woning in Newcastle. Zonder ooit één bonnetje te presenteren. De toenmalige regels verlangden dat ook niet.