Ciao Stefano (Non pensarci)

De 36-jarige punkrocker Stefano Nardini kijkt meewarig toe hoe de jonge zanger van de band waarin hij gitaar speelt van het podium duikt. Niemand uit het publiek vangt hem op. Met een klap valt hij op de vloer. Als Stefano hem te hulp schiet, legt hij het publiek de regels van stagediven uit: „Als iemand springt, moet je hem wel opvangen.” Dat is ook een mooi motto voor de gehele film.

Bekijk de trailer

Ciao Stefano is een Italiaanse komedie die met veel sympathie en humor het moeizame bestaan van Stefano en de familie Nardini schetst. Hun leven zit vol problemen. Regisseur en co-scenarist Gianni Zanasi leverde een film af die beter gemaakt en leuker is dan menig andere recente Italiaanse komedie, hij won er vorig jaar dan ook terecht de prijs mee voor beste Italiaanse film op het filmfestival van Venetië.

Als Stefano te vroeg thuiskomt na het concert vlucht een collega-muzikant snel uit de slaapkamer, waar even later zijn vrouw met verwarde haren uitkomt. Hij doet alsof hij niets doorheeft en knoopt een praatje met de musicus aan: „Vlot de opname van de nieuwe plaat een beetje?”

Maar hoe laconiek hij ook lijkt, toch neemt hij de benen. Weg uit het hectische Rome en terug naar zijn geboorteplaats Rimini. Hij komt er al snel achter dat ook daar problemen zijn. Misschien zelfs wel meer dan de naar rust snakkende Stefano aankan. Zijn vader is na een hartaanval als directeur van de kersenfabriek teruggetreden, zijn zus heeft de studie eraan gegeven en is dolfijnentrainer geworden, moeder bezoekt een zweverige goeroe, zijn broer ligt in scheiding en zijn jeugdvriend is psychisch in de war.

De opstandige gitarist moet eraan geloven. Het leven is er om aan deel te nemen, niet om het vanaf een veilig afstandje cynisch te bekijken.

Ciao Stefano (Non pensarci).Regie: Gianni Zanasi. Met: Valerio Mastandrea, Anita Caprioli, Giuseppe Battiston, Caterina Murino. In: Kriterion, Amsterdam; Lantaren/Venster, Rotterdam