Brideshead Revisited

Brideshead Revisited was begin jaren tachtig niet zomaar een televisieprogramma, maar een serie waaraan een hele generatie zijn hart heeft verpand. Bij voorbaat stond daarom vast dat regisseur Julian Jarrold langs de meetlat zou worden gelegd met zijn film naar het gelijknamige boek van Evelyn Waugh, en dat hij volgens velen tekort zou schieten.

Een beetje zuur is dat wel voor Jarrold, die vooral voor de Britse televisie heeft gewerkt. Brideshead Revisited is echt niet zoveel slechter dan de meeste andere films in het genre van het Britse kostuumdrama, zoals Atonement , dat ongeveer in dezelfde periode en hetzelfde milieu speelt (toegegeven, dat is ook nogal een draak).

Brideshead Revisted is onversneden middle brow-amusement. De film moet het vooral hebben van de decoratieve settings in mooie landhuizen en theekoepels, en van het zich vergapen aan de problemen van mooie, rijke mensen, maar dat geldt voor heel veel films in het kostuumgenre.

Bekijk de trailer van Brideshead Revisited:

De liefdeloos opgegroeide Charles Ryder (Mathhew Goode) vergaapt zich aan de vrije zeden van een homoseksueel studentenmilieu in Oxford in de jaren twintig, en baadt zich al snel in de gloed van de verliefdheid van zijn medestudent Sebastian Flyte (Ben Whishaw). Door Sebastian komt hij in contact met diens katholieke, op stand levende familie, en laat hij ook zijn oog vallen op Sebastians zuster Julia (Hayley Atwell).

De verhouding tussen Charles en Sebastian is misschien niet de grote filmliefde van de televisieserie. Maar de verhouding tussen de twee mannen, die er voor een kort moment in slagen om de wereld buiten te sluiten, is nog steeds romantisch en aantrekkelijk genoeg. Veel minder interessant is de tweede helft van de film, als de relatie tussen Charles en Julia meer centraal staat. Maar dat was bij de televisieserie ook al een probleem.