Revolutionary Road

Dat het boek beter zou zijn dan de film, stond bij voorbaat wel vast. Revolutionary Road van Richard Yates (1926-1992), een schrijver die pas na zijn dood de verdiende erkenning kreeg, behoort tot een select gezelschap van Grote Amerikaanse Romans. Toch is dit een boek dat slechts met moeite een weg vond naar lezers, nadat het was verschenen in 1961.

Trailer van Revolutionary Road:

Dat heeft alles te maken met de meedogenloze somberheid waarmee Yates in zijn (deels autobiografische) meesterwerk een huwelijk analyseert, dat is vastgelopen in een archetypische, doodse Amerikaanse buitenwijk in de jaren vijftig. De gedeprimeerde onderstroom maakt Revolutionary Road ook onwaarschijnlijk materiaal voor een film met grote Hollywoodsterren.

Het is te danken aan het enthousiasme van actrice Kate Winslet dat die film er toch kwam. Zij werd verliefd op het boek en wist haar echtgenoot, regisseur Sam Mendes, zover te krijgen de regie op zich te nemen, hoewel hij zich na American Beauty had voorgenomen nooit meer een film over de suburbs te maken. Leonard DiCaprio werd gestrikt als tegenspeler in deze fraaie feel sad movie.

Winslet speelt April Wheeler, een vrouw die grote dromen had als studente aan een acteeropleiding, maar inmiddels in een buitenwijk van Connecticut is gestrand met man Frank Wheeler (DiCaprio) en twee kinderen. Ze viel ooit voor Frank omdat hij „de meest interessante man was die ze ooit had ontmoet”. Maar Frank heeft de eerste indruk niet waar gemaakt. Hij is zwakker, meegaander dan zij. April kan net iets meer waarheid aan dan Frank. Op dat subtiele, maar doorslaggevende verschil begint hun huwelijk te haperen.

Mendes is naast zijn filmwerk ook gevierd als theaterregisseur. Dat maakt hem vatbaar voor de kritiek dat zijn films onvoldoende filmisch zouden zijn, dat hij eigenlijk theater zou maken. Gelukkig heeft dat hem er niet van weerhouden om alles in Revolutionary Road volledig dienend te maken aan de lange dialogen – afkomstig uit het boek – en het spel van zijn acteurs. Deze film van Mendes staat het dichtst bij zijn theaterwerk.

DiCaprio en Winslet spelen beiden op de toppen van hun vermogens, in soms hevige emotionele botsingen, maar Winslet is nu eenmaal net wat begaafder dan haar tegenspeler.

Ze heeft ook de dankbaarste rol, met een breed scala aan volwassen emoties, waar Frank geen toegang toe heeft: van woede en wanhoop naar ogenschijnlijke berusting, in een fraaie scène waarin ze even lijkt te zijn veranderd in een robotvrouw uit The Stepford Wives. Revolutionary Road is háár film. En Winslet maakt het waar.