Stella

Op de eerste dag van de middelbare school komt de elfjarige Stella Vlaminck met een voetbal onder haar arm het schoolplein op. Hierdoor valt ze meteen uit de toon. Ook haar armoedige kleding steekt af tegen die van de rest op deze prestigieuze school. Maar ze staat haar mannetje. De jongen die haar bal afpakt, krijgt een flinke por, waarna hij haar een blauw oog slaat. Zonder een kik te geven gaat ze naar huis. Haar ouders bestieren een café ergens in het zuiden van Parijs. Sigarettenrook vult de kleine ruimte en geroezemoes overstemt de jukebox. Stella begroet alle stamgasten, pas daarna loopt ze naar de keuken om een broodje te smeren.

Trailer van Stella:

Deze autobiografische film van Sylvie Verheyde – dezelfde initialen als haar hoofdpersoon – speelt zich af in 1977. Hij laat zien hoe Stella zich losweekt uit haar beperkte en beperkende milieu. Hoewel Stella door het café een jongvolwassen meisje is, weet ze weinig van de wereld daarbuiten. Ze begrijpt feilloos het gedrag en de motieven van volwassenen, maar heeft moeite met leren lezen, schrijven en rekenen. Door haar vriendschap met klasgenote Gladys ontdekt ze dat de wereld groter is dan haar achterstandsbuurt. Als Gladys bijvoorbeeld de naam van schrijver Jean Cocteau laat vallen, doet Stella alsof ze weet wie hij is. Toch is haar nieuwsgierigheid voldoende gewekt om wat onwennig een bezoekje aan de boekhandel te brengen, waar ze Cocteau’s Les enfants terribles koopt.

De Franse film Stella is een prachtig portret van een meisje dat langzaam haar ouderlijk milieu ontstijgt. De jonge actrice Léora Barbara is fantastisch als Stella.

In de scènes in het café blijft de camera op haar ooghoogte om zich beweeglijk in de aangeschoten menigte te begeven. Op school is de cameravoering rustiger en strenger. Dit is immers een voor Stella intimiderende wereld, die ze zich beetje bij beetje eigen moet maken. Pas dan kan ze haar afkomst afschudden.