Last Stop 174

Het is echt gebeurd: op 12 juni 2000 gijzelde een wanhopige Braziliaanse straatjongen een bus in Rio de Janeiro, met dramatische gevolgen. Dat is wellicht bekend bij filmkijkers, die de documentaire over deze gebeurtenis hebben gezien van José Padilha, die later de snoeiharde politiefilm Tropa de elite heeft gemaakt. Zijn Ônibus 174 (2002) is een reconstructie van het tragische leven van de dader. Nu doet veteraan Bruno Baretto dat nog eens dunnetjes over, in fictievorm wel te verstaan.

Trailer van Last Stop 174:

Dat geeft hem alle ruimte om zowel een fel-realistisch als symbolisch dubbelportret te creëren van twee straatjongens: Sandro en Alessandro, twee vrienden voor wie het lot ondanks hun parallelle geschiedenissen een andere afloop in petto heeft.

Qua stijl speelt Last Stop 174 leentjebuur bij de trendsetter Cidade de deus: de film is rauw, snel, ontregelend. Er is geen enkel excuus om te denken dat het leven in de favella’s gezellig is.

Er zit een religieuze subplot in de film die niet iedereen zal kunnen bekoren: hoewel beide jongens als wees zijn opgegroeid, duikt op gegeven moment toch de moeder van een hen op, als een born again christen. Dan mag duidelijk zijn dat in ieder geval een van hen door deze heilige gered gaat worden. Het is een Deus ex Machina, die afbreuk doet aan het sociale commentaar Last Stop 174 tot dat moment heel gedienstig weet te geven.