Carmen van het Noorden
Stilletjes is zich in Nederland een nieuw filmgenre aan het ontwikkelen: de
multicultimusical. We hadden al Bolletjes Blues (2006) in de Bijlmer.
En vorig jaar De Multi Culti Story, een soort West Side Story over de
rivaliserende Whites en Multies, in Utrecht-Overvecht.
Bekijk de trailer van Carmen van het Noorden:
En nu is er dan Carmen van het Noorden, een in het Rotterdamse havengebied gesitueerde hiphopfilm, gebaseerd op het boek Carmen van Prosper Mérimée, dat weer ten grondslag lag aan George Bizets opera en opmerkelijk genoeg aan de Nederlandse stille film Een Carmen van het Noorden (1919) van filmpioniers Maurits Binger en Hans Nesna. Regisseur Jelle Nesna (1955) is de kleinzoon van Hans Nesna en het bloed kroop waar het niet gaan kon. Hij is al jaren voor de televisie werkzaam, Carmen van het Noorden is zijn debuut als speelfilmregisseur.
Lust en jaloezie
De basisingrediënten zijn nog hetzelfde als in het klassieke verhaal: lust en jaloezie. De omstandigheden zijn flink aan het heden aangepast. Tygo Gernandt speelt Joz, een schuchtere, stuntelige politierechercheur met een dromerige inslag. Hij staat op het punt met Maryam te trouwen als hij zijn eerste grote zaak toegeschoven krijgt: de moord op het hoertje Maria. Het onderzoek brengt hem naar een visfabriek, waar hij de mooie en grillige Kaapverdische Carmen ontmoet. Zij zingt in een club, Loods 13.
„Carmen, vroeg of laat komen we haar allemaal tegen”, luidt een van de hiphopnummers op de soundtrack. Want de voornaamste vondst van Nesna was het versterken van het grotestadsgevoel van de film met een soundtrack met de beats en teksten van rappers GMB, Duvel, Turk en Jiggy Djé. De filmscore, waarin af en toe nog echo’s van Bizets muziek zijn terug te horen, werd geschreven door Perquisite. Het geeft de noodlottige gebeurtenissen een hedendaags en urgent gevoel.
Tweeslachtig
Carmen van het Noorden is een beetje een tweeslachtige film. De straatscènes waarin Tygo Gernandt op zoek gaat naar de moordenaar van Maria en steeds verder verstrikt raakt in een web van kleine leugens en groot bedrog hebben een dreigende sfeer. Rotterdam krijgt werkelijk grootsteedse allure. De scènes zijn doorsneden met muziek die werkelijk de functie van verteller en koor heeft. Er wordt commentaar in gegeven, informatie in samengevat en gehint naar de dingen die komen gaan.
Maar zo af en toe moet Joz terug naar het bureau en dan lijkt Carmen wel een tweedehands aflevering van Russen, of een andere politieserie. Dat wordt nog versterkt door de barse, bijdehante oneliners die Thom Hoffman in de mond gelegd heeft gekregen als rechercheur Simon.
Carmen van het Noorden is donderdag te zien op het Nederlands Film Festival in Utrecht en zal daar door een afterparty waar alle muzikanten hun opwachting komen maken ongetwijfeld een van de glamourmomenten van het festival zijn.