Denkend aan Holland
Denkend aan Holland, dichtte Hendrik Marsman in 1936 en sindsdien kan
niemand meer aan Holland denken zonder aan Denkend aan Holland te
denken, inclusief z’n „breede rivieren” en „rijen ondenkbaar ijle
populieren”. Dat landschap is decor én hoofdpersoon van Jan Wouter van
Reijens nieuwe documentaire, die zijn naam aan Marsmans gedicht ontleent. De
film voert ons langs het stroomgebied van de Waal aan de hand van de
kunstwerken (merendeels schilderijen) van ruim dertig kunstenaars die zich
door het rivierenlandschap lieten inspireren.
Bekijk de trailer van Denkend aan Holland:
Denkend aan Holland bevat enkele van de mooiste beelden die van het Nederlandse landschap zijn gemaakt. Het is alsof je weer helemaal overnieuw leert kijken naar plekken die je al zo vaak zag dat ze onzichtbaar zijn geworden. Door lang aangehouden shots brengt Van Reijen ze weer tot leven: de uiterwaarden in de mist, de rivierschepen met hun namen van meisjes en liefjes en verre steden, en die boom, bij Varik, die langzaam in het water wegzakt.
Alledaagse
Die boom komt, net zoals alle landschappen die we zien, terug in de kunstwerken die getoond worden. Dat was genoeg geweest. Alleen dat stille kijken en reflecteren op de rol van natuur en mens, kunst en werkelijkheid, wat dan onvermijdelijk een politiek-landschappelijke dimensie had gekregen, had de film boven zichzelf uit kunnen tillen. Nu blijft hij vaak hangen in het alledaagse, in interviewtjes met de kunstenaars wier woorden minder spreken dan hun werken.