Humpday
„It’s beyond gay”, zegt Ben, een van de twee mannelijke hoofdpersonen uit Humpday, waarin twee oude studievrienden uit bravoure, om een weddenschap te winnen en misschien toch ook nog wel een beetje om andere redenen, samen besluiten om een artistieke underground pornofilm te gaan maken. Dat geldt eigenlijk voor deze hele film van Lynn Shelton, die natuurlijk met wat o-la-la-geluiden is ontvangen sinds de première vorig jaar op het Sundance Festival.
Bekijk de trailer van Humpday:
Mannenvriendschappen zijn alweer een tijdje ‘in’ in de film, niet in de laatste plaats door het ‘bromance’-genre (een samentrekking van ‘brother’ en ‘romance’) uit de school van regisseur, schrijver en producent Judd Apatow.
In Humpday (de titel laat niets aan de verbeelding over) draait het om Ben. Hij is net getrouwd en staat op de drempel van een keurig leven. Andrew is nog steeds een bohémien met een vrijgevochten leven als op de universiteit. Belangrijker dan de vraag of ze het nu nog gaan doen of niet (en ja, dat kan je wel een hele film bezighouden) is eigenlijk de schets van een laatvolwassen generatie waarin de vraag doet-ie-het-of-doet-ie-het-niet niet zozeer staat voor de seks, als wel voor het eindelijk eens in handen nemen van je eigen leven.
Seks en kunst
Regisseuse Lynn Shelton (zelf ook nog even in de film te zien als seksgodin) roept allerlei interessante vragen op over seks en kunst en of seks in de kunst niet gewoon elke keer weer een stunt is.