The Rainbow Warriors Of Waiheke Island
Een rustoord voor ‘burnt out Greenies’, noemen ze Waiheke zelf. Zes veteranen van de Rainbow Warrior, het legendarische vlaggenschip van Greenpeace, genieten op een eiland bij Nieuw-Zeeland van hun oude dag. Het is gemakkelijk badinerend te doen over hun paradijsje van moestuintjes, zelfgemaakte jam en Kumbaya-gezang. Zeker als stuurman Martini en kok Rien in beeld komen: tanige oude hippies, het grijze haar in een staart, het ‘weet je wel’ op de lippen bestorven.
Bekijk de trailer van The Rainbow Warriors Of Waiheke Island:
Ze hebben wel wat bereikt. Vanaf 1978 bemanden de zes de Rainbow Warrior, die furore maakte door met rubberbootjes tussen walvis en harpoen te varen en de beelden over de wereld te verspreiden. De naam van de trawler was geïnspireerd op een apocriefe Indianenprofetie over ‘regenboogkrijgers’ die Moeder Aarde zouden redden. In 1985 zonk de Rainbow Warrior door een bomaanslag van de Franse geheime dienst, cynisch ‘Opération Satanique’ gedoopt: Greenpeace wilde een atoomproef op het atol Mururoa verstoren. Een fotograaf kwam om, een golf sympathie maakte Greenpeace tot de milieumultinational van nu.
Suzanne Raes’ documentaire doorsnijdt het heden van de veteranen met rozige herinneringen aan hun glorietijd. Hoe ze na wekenlang kruisen op de Atlantische Oceaan met succes wonderboek I Tjing raadpleegden om walvisvaarders te vinden en tot culthelden uitgroeiden met groupies in elke haven. Onderzoek doet Raes weinig: ze wil inspireren, niet reconstrueren. Daarin slaagt ze aardig. Ooit golden deze activisten als dwaze utopisten, nu zijn hun idealen de norm. Geloof kan bergen verzetten; laat de jeugd de volgende milieu-oorlog maar winnen. Al is die complexer nu CO2 de booswicht is, erkent een van de veteranen op Waiheke. Moeilijk te bestrijden met pakkende acties, en de milieuschurken wonen niet langer in het Westen.