The Last Station

Scène uit de film <i>The Last Station</i>.

Door André Waardenburg

Regie: Michael Hoffman. Met: Christopher Plummer, Helen Mirren. In: 22 bioscopen.

In november wordt de honderdste sterfdag van de Russische schrijver Lev Tolstoj herdacht, met The Last Station alvast als filmische opmaat. Deze verdienstelijke historische film speelt zich af in 1910, Tolstojs laatste levensjaar. De door Oorlog en vrede en Anna Karenina wereldberoemd geworden auteur leeft teruggetrokken op zijn eigen familielandgoed. Een ploegje journalisten en cameramannen staat elke dag op wacht, hopend op een glimp van de bebaarde bejaarde (Christopher Plummer).

Bekijk de trailer van The Last Station:

Op het landgoed bevinden zich ook de zogenaamde Tolstojanen, aanhangers van de leer die hij na het schrijven van zijn meesterwerken formuleerde: een curieuze mengeling van religieuze en politieke elementen, zoals een pleidooi voor celibatair leven – zelf had hij dertien kinderen – en het afzweren van elk bezit. Dit tot groot verdriet van zijn adellijke vrouw Sofja (Helen Mirren), die vermoedt dat hij de rechten op zijn boek Oorlog en vrede gaat afstaan aan Tsjertkow (Paul Giamatti), de gluiperige leider van de Tolstojanen, en via hem aan het Russische volk. Constante spanning en echtelijke ruzies zijn het gevolg.

Doordat de film nauwelijks verholen partij kiest voor Sofja wordt de kijker behoorlijk gestuurd in het denken over Tolstojs dilemma: volk versus familie. Alle acteurs spelen vet aangezet, waardoor het toch al melodramatische gegeven wel erg uitgemolken wordt. Zo ontkracht de film op paradoxale wijze de eenvoud waar Tolstoj in 1910 naar streefde.

Gepubliceerd in:
film
Filmarchief