The Sorcerer's Apprentice
Van tovenaars hebben we zelfs na zoveel Harry Potter-films nog steeds niet
genoeg. Sterker nog, het zwaar op de Potter-magie leunende The Sorcerer’s
Apprentice vult mooi het gat op van het lange wachten op de laatste twee
delen in de J.K. Rowling-franchise.
Bekijk de trailer van The Sorcerer's Apprentice:
Het vagelijk op de gelijknamige episode uit Disney’s animatiecollage Fantasia (1940) gebaseerde The Sorcerer’s Apprentice is troostvoedsel voor toververslaafden, vol wapperende capes, fabeldieren en bulderende toverduels. En inderdaad, er is een korte scène met dansende emmers en dweilen als hommage aan Mickey Mouse’s klassieke bezemdans, die illustreert dat je met bovennatuurlijke krachten niet lichtzinnig moet omspringen.
Dat is dan ook de les die de jonge New Yorker Dave moet leren als hij door tovenaar Balthazar Blake (Nicholas Cage) is uitgeroepen tot opvolger van oermagiër Merlijn (die van Koning Arthur). Maar als Dave zijn krachten in bedwang heeft, dan staat niets een strijd tussen goed en kwaad in de weg.
Clichématig
De tussen jeugd- en adolescentenfilm bungelende The Sorcerer’s Apprentice gaat even vaardig als clichématig te werk. Regisseur Jon Turteltaub maakte eerder met Nicholas Cage een reeks National Treasure-avonturen, schatjagerfilms waarin decor en setting een even grote rol spelen als plot. Dat ‘oh en ah’-register bespeelt hij nu weer: van Nicola Tesla-achtige elektrificeermachines tot vuurspuwende draken in Chinatown.