Simonis benoemde pedoseksuele broeder als leider misdienaars

Rotterdam, 15 april. Een salesiaan van wie bekend was dat hij leerlingen van een jongensinternaat misbruikt had, is in juli 2007 door toenmalig aartsbisschop Simonis aangesteld als acoliet. In die functie had de man de leiding over misdienaars van parochies in Oldenzaal. Simonis spreekt in een reactie over „ontzettend ongelukkige toestanden”. Volgens de kardinaal is hij destijds niet door de leiding van de congregatie van salesianen van Don Bosco gewaarschuwd voor de man: „Als ik dit geweten had, had ik de man niet geïnstalleerd.”

Afgelopen maanden bleek dat in het verleden ook in andere landen waar misbruikschandalen opdoken plegers zijn benoemd in een nieuwe functie waarin zij opnieuw met kinderen van doen hadden. Volgens Simonis zou een betere communicatie binnen de kerkprovincie herbenoeming van misbruikplegers kunnen voorkomen. „Maar dat is een zaak van de zittende bisschoppen. Ze zouden eens kunnen kijken of er mogelijkheden zijn voor een landelijk register.”

Dringend gevraagd

Herman Spronck, de hoogste bestuurder van de salesianen, heeft de acoliet „dringend gevraagd” om – hangende het onderzoek naar misbruik – niet meer deel te nemen aan activiteiten waarbij kinderen betrokken zijn. Vorige week schorste de congregatie al drie (ex-)salesianen na misbruikbeschuldigingen.

Uit onderzoek van deze krant en de Wereldomroep blijkt dat de broeder salesiaan in 1974 verwijderd is uit internaat ’t Wezeveld in Twello nadat hij jongens misbruikt had. Hij werd kok in een studentenkeuken en in bejaardentehuizen. Ook werkte hij in een parochie.

Plechelmus- en Antoniusparochies

Op 4 juli 2007 werd de man door Simonis aangesteld als acoliet van de Plechelmus- en Antoniusparochies in Oldenzaal. Dat gebeurde tijdens een viering in Utrecht. Simonis: „De salesiaan had natuurlijk zelf eerlijk moeten zijn. Hij had zich daarvoor niet moeten aanbieden.” Dat de man als acoliet de zorg kreeg over misdienaars noemt de kardinaal „niet gunstig”.

Peter Nissen, hoogleraar cultuurgeschiedenis van de religiositeit aan de Radboud Universiteit Nijmegen, zegt dat Simonis geïnformeerd had moeten zijn over het verleden van de man. Nissen: „Dat hij het niet wist, toont aan hoe gebrekkig de communicatie over dit soort kwesties is. En daarmee loopt men grote risico’s.”