We knallen ons vrolijk richting nachtmerrie

Iedereen weet het intussen zeker: morgen begint een verschrikkelijk jaar. Maar terug kunnen we niet.

Hebben we wel beseft hoe prachtig 2008 was? Te weinig waarschijnlijk. Maar 2008 was bijvoorbeeld het jaar waarin Wouter Bos ABN Amro aan het land teruggaf.

Het jaar waarin Rita Verdonk Trots op Nederland lanceerde, met Ed Sinke en Kaj van de Linde er nog bij, en dat wapentje waar veel voetbalverenigingen uit de hoofdklasse amateurs nog altijd jaloers op zijn.

Het jaar waarin we geen lid van de Partij voor de Vrijheid meer hoefden te worden om Marokkanen tuig te vinden, want het mocht nu ook van de Partij van de Arbeid.

Het jaar van een tweede Delta Commissie.

Het jaar waarin de cultuur bloeide als nooit tevoren, met films van Geert Wilders, cartoons van Gregorius Nekschot, figuratieve naakten van Ellen Vroegh, een toneelstuk over Mohamed van Eshan Jami en een zolderkamertje in het gebouw van de Tweede Kamer waar Mark Rutte met lijf en goed al die kostbaarheden zal blijven beschermen tegen vijanden van de vrije meningsuiting.

Het was een vitaal jaar, 2008. Ook toen links en rechts in de boze buitenwereld alle banken omvielen, bleef Balkenende aan het hoofd van de hele bevolking goedgehumeurd tegen de wind in fietsen, zorgde de regering er voor dat al die sufkoppen die hun spaarcenten aan een IJslandse bank hadden toevertrouwd, hun geld terugkregen, was de miljonairsbeurs een groter succes dan ooit tevoren, en was Jort Kelder niet weg te slaan uit de P.C. Hooftstraat.

Achteraf zeg je: 2008 voelde aan als 1938, toen ook niemand er bij wilde stilstaan dat volgend jaar de Tweede Wereldoorlog zou uitbreken. In zoverre is het nu nog dramatischer omdat het 31 december is, dat wil zeggen: morgen breekt de Tweede Wereldoorlog uit, of hoe we de recessie, de crisis, de depressie of de tweede Great Depression binnen honderd jaar ook willen noemen. Je ziet het dan misschien niet meteen omdat eerst al die rode vuurwerkhulzen moeten worden weggeveegd, maar reken er op dat er niks leuks tevoorschijn komt als de stadsreiniging is geweest.

Hoe ziet krach er uit? Niemand kan het zeggen. De generatie van 1929 is toentertijd meteen uit wanhoop uit het raam gesprongen, of was nog kleuter. Zijn straks ook al onze huizen waardeloos geworden, net als de tientallen, honderden, duizenden rijtjeswoningen in Ohio waar soapfamilies ooit gelukkig waren, maar die nu dichtgespijkerd op de sloop wachten? Blijkt de Amsterdamse grachtengordel vandaag over een jaar in z’n geheel opgekocht door de Arabische olie of de Russische mafia?

Gaat Beatrix uit solidariteit met het gedupeerde volk net als René Froger een maand in de bijstand? Wordt er door de zwaarste slachtoffers in april al uit de vuilnisbak gegeten, of pas in augustus? Houdt Philips zich staande? Hebben de voedselbanken nog voorraad? Wanneer ongeveer begint de hongerwinter van 2009?

Kan er trouwens ook oproer van komen, zoals in de jaren dertig van de vorige eeuw in de Jordaan? Als er uberhaupt nog kandidaten zouden zijn voor een miljonairsbeurs, zijn die daar dan hun leven wel zeker als zich buiten een menigte armoedzaaiers heeft verzameld? Meisjes met de zwavelstokken als in het sprookje van Andersen ,ja, ja - maar allemaal met een kalasjnikov achter hun rug.

Niemand weet het.

In de afgelopen paar maanden hoorde je er nog wel eens zeggen dat het wel zou loslopen, maar ja, toen was het nog 2008, het vrolijkste jaar dat we sinds mensenheugenis hebben mogen beleven. Je zou het nog eens helemaal over willen doen om er met volle teugen van te genieten. Helaas.

Nog één nachtje slapen, dan begint de nachtmerrie.