Er is maar één partij van de arbeid: de VVD!
De hulpverleningsindustrie ontneemt mensen de moed het zelf te doen, betoogt Mark Rutte. In dit artikel reageert de VVD-fractievoorzitter op de lezersdiscussie die zich ontspon naar aanleiding van zijn opiniestuk op 20 april j.l. over de onderklasse.
Voor de VVD staat voorop dat mensen die fysiek of geestelijk beperkt zijn om mee te doen in de samenleving, alle steun verdienen. In mijn artikel heb ik echter een perspectief willen schetsen voor mensen die niet meedoen, terwijl zij dit wel zouden kúnnen.
In uw reacties vroeg u mij dieper in te gaan op de structurele oorzaak die volgens de socioloog Heinz Bude tot een klasse aan de zijlijn heeft geleid. Dat zal ik graag doen.
Bude spreekt over mensen die niet langer meedoen doordat ze zijn ‘getroffen’ door maatschappelijke veranderingen. Niet een fysieke of geestelijke toestand staat een actief leven in de weg, maar het feit dat aanpassing aan een nieuwe arbeidsmarkt moeilijk blijkt.
Opvallend is hoe de socioloog Heinz Bude de creatie van vele sociale voorzieningen als gevolg hiervan, juist aanwijst als reden voor werklozen om permanent te berusten in hulpafhankelijkheid. Dit is een ontwikkeling die ook voor Nederland geldt. Dat mensen niet meedoen ligt niet zozeer aan een veranderende arbeidsmarkt, maar aan de manier waarop met deze verandering wordt omgaan. Mensen worden te snel afgeschreven. De focus is gericht op beperkingen, niet op wat iemand nog wél kan. De overheid heeft daarmee een ware hulpverleningsindustrie gecreëerd die mensen de laatste moed ontneemt het zelf te doen.
Ik wil een samenleving waar mensen niet bang zijn voor vooruitgang, maar ermee om leren gaan. We kunnen niemand aan de zijlijn laten staan omdat alles te snel zou gaan. In plaats daarvan moeten we er via ‘een leven lang leren’ voor zorgen dat mensen zich blijven aanpassen. In veel beroepen wordt ICT bijvoorbeeld steeds belangrijker, of het spreken van een andere taal. De VVD heeft daarom gepleit voor verruiming van scholingsmogelijkheden binnen het bedrijfsleven. Zo blijven werknemers hun waarde behouden. Ook een meer flexibele inzet van mensen is belangrijk. Een lasser op leeftijd heeft zijn beste tijd nog lang niet gehad wanneer we hem durven in te zetten als docent voor de nieuwe generatie. Het model van meester en gezel zou actueler kunnen zijn dan ooit.
Zo worden maatschappelijke ontwikkelingen kansen in plaats van bedreigingen. Mensen moeten dan wel geprikkeld worden deze te grijpen. Dat lukt niet met een overheid die mensen met de mantel der staatsliefde toedekt. Daarom pleit ik voor een krachtige kleine overheid die mensen ruimte biedt zelf hun geluk te bepalen.
Dat het niet altijd meevalt erken ik graag. Ook ik ben niet geboren met een zilveren lepel in de mond.
Ook in mijn familie was vroeger de nodige strijd om het beter te krijgen. Maar ook mijn familie heeft geleerd dat niets doen en de hand ophouden geen optie is. En dat geldt voor ons allemaal. Al is het soms zwaar; ook voor een bijstandsmoeder is een actieve rol in de samenleving uiteindelijk beter dan thuis zitten. Juist om mee te blijven doen in veranderende omstandigheden, moet je bezig blijven.
Daarom kiest de VVD niet voor de kilte van een uitkering, maar voor de warmte van een baan. Er is tenslotte maar één partij van de arbeid: de VVD!
Mark Rutte is fractievoorzitter van de VVD