Een lastminutereis om de wereld

Telefonica Blue (links) met twee andere deelnemers tijdens een training.
Door onze redacteur Rob Schoof

Zaterdag begint in de Spaanse havenstad Alicante de tiende editie van de Volvo Ocean Race. De voorbereiding van het Nederlandse team was een haastklus.

Alicante, 2 okt. De mast staat nog een beetje scheef op de romp van de oude Black Betty. De boot aan de kade van Alicante is nog niet beschilderd, de nieuwe zeilen zijn net uit Londen aangekomen en de bemanningsleden hebben nog nooit samen gezeild. En overmorgen begint Team Delta Lloyd aan de Volvo Ocean Race, 70.000 kilometer over vijf oceanen. In juni 2009 worden de acht jachten in St. Petersburg aan de finish verwacht.

Lastminutereis

Team Delta Lloyd zal niet als eerste eindigen. Het Nederlandse team is al blij als de zeilen zaterdag passen. „Eigenlijk is het niet mogelijk”, zegt Ed van Lierde, die pas drie weken geleden werd gevraagd voor de lastminutereis rond de wereld. „De verwachtingen voor zaterdag zijn nul. Daarna moeten we in de eerste etappe proberen de boot in Kaapstad zien te krijgen. Geen brokken maken.”

Ondanks de late entree van NED1, het zeilnummer van de boot van Delta Lloyd, zei Van Lierde geen ‘nee’ toen hij werd gevraagd. „Eén van de redenen om mee te doen is met Nederlandse talenten ervoor te zorgen dat we de volgende race ook weer mee kunnen doen”, zegt de 33-jarige Van Lierde, die de vorige Ocean Race debuteerde op de Brunel Sunergy. „Nederland zat er altijd bij. Het is belangrijk dat we meedoen met het offshore zeilen. Er zijn genoeg jongens voor een puur Nederlandse boot.”

Black Betty

Dat was ook voor Delta Lloyd een belangrijke reden om te elfder ure in te stappen, zegt teamdirecteur Tom Touber, de man achter de zege van ABN Amro in de vorige editie. Ook hij werd overvallen toen de verzekeraar hem vorige maand vroeg of hij iets zag in het voorstel van de Ierse projectontwikkelaar en zeezeiler Ger O’Rourke, die de winnende boot van 2006 had gekocht en gerenoveerd. Van diens plannen deugde niet veel, zegt Touber, maar hij raakte wel geïnteresseerd. Touber vloog naar Limerick om de staat van de zwarte boot te bekijken, hij belde met de Nieuw-Zeelandse schipper van toen, Mike Sanderson, en raadpleegde de Argentijnse ontwerper Juan Kouyoumdjian. Black Betty kon best nog een keer rond de wereld.

Haastklus

Het is een haastklus geworden, erkent Touber op de kade, waar technici met allerhande gereedschap in de weer zijn, op het dek van de boot, in de kajuit, hoog in de mast. Er zit meer achter dan een impulsieve handeling van Delta Lloyd, verzekert Touber. Met de deelname nu begint feitelijk de campagne voor de volgende editie van de race. „Als je nu niet vaart, is het heel moeilijk de volgende keer mee te doen voor de winst.”

Delta Lloyd is sponsor van het Watersportverbond en van de olympische kernploeg die onlangs in Qingdao twee zilveren medailles behaalde. Het bedrijf wil het olympische zeilen en het offshore zeilen dichter bij elkaar brengen. Touber: „Je ziet steeds meer olympische kampioenen in de Ocean Race. Dat geeft aan waar de sport naartoe gaat.”

Medaillewinnaars

Vroeger waren de zeilers in de Whitbread Round The World Race volgens Touber vooral „ondernemers en avonturiers” als Conny van Rietschoten en Dirk Nauta. Nu zijn het olympische kampioenen als de Braziliaan Torben Grael. Touber: „De Telefonica-boten zitten vol met medaillewinnaars. „Het wordt steeds meer echte sport, steeds minder avontuur. Die offshore-zeilwereld was voor zeebonken, niet noodzakelijk getalenteerde zeilers. Maar het is zo competitief geworden, en die boten zijn zo aan elkaar gewaagd, dat doorzettingsvermogen niet meer genoeg is. Je moet écht kunnen sturen en trimmen. Die slag wil ik maken.”

Delta Lloyd wil bij de volgende editie de oceaan op met een combinatie van olympiërs en ervaren offshorezeilers. Het is nu te vroeg om een jonge olympische zeiler mee te nemen, zegt Touber. „Dan hadden we vier maanden eerder moeten beginnen. We varen straks het liefst St. Petersburg binnen met vijf Nederlandse jongens die de basis kunnen vormen voor de volgende campagne.” Met Van Lierde, Gerd-Jan Poortman en Peter van Niekerk heeft het team al drie zeilers met Ocean Race-ervaring.

Competitie

Grote vraag blijft hoe competitief de boot is. Ericsson beschikt in elk geval over twee modernere versies van Black Betty, van de andere boten is minder bekend omdat de ontwerpen nieuw zijn. Toch verwacht oud-schipper Sanderson dat zijn oude boot in staat is tot verrassingen. „Ik denk zeker dat de boot nog een etappe kan winnen”, zegt de Nieuw-Zeelander, die twee jaar na zijn afscheid nog warme gevoelens koestert voor zijn „baby”. Hij zeilt niet meer mee omdat hij is overgestapt naar de America’s Cup.

Touber heeft geen enkele verwachting van de havenrace of de eerste etappe. „Vanaf Kaapstad gaan we wedstrijdvaren. Laten we de boot daar eerst maar zien te krijgen. Winnen is niet realistisch met een campagne van vijf miljoen euro. We willen wel een keer een etappe winnen.”

Andere route

De tiende Ocean Race wijkt af van de gebruikelijke route. India (Cochin), Singapore en China (Qingdao) hebben de plaats ingenomen van Australië en Nieuw Zeeland, omdat de sponsor van de race meer potentie ziet in de snel groeiende Aziatische markten. Ook Rusland, met finishplaats St. Petersburg, is voor het eerst in de route opgenomen.

Zaterdag begint de langste oceaanwedstrijd met een havenrace voor de kust Alicante. Een week later vertrekken de zeven deelnemende boten voor de eerste etappe naar Kaapstad. Ericsson (Zweden), favoriet voor de eindzege, en Telefonica (Spanje) doen elk met twee jachten mee. Directeur van het Telefonica-team en schipper op een van de twee boten is de Nederlander Bouwe Bekking. De andere deelnemers zijn Puma Racing Team, Team Russia, met de Nederlandse navigator Wouter Verbraak, en Green Dragon, een Ierse boot met een Chinese sponsor.

Gepubliceerd in:
Volvo Ocean Race
Sport
Sport