Chinese astronauten al voor lancering trotse helden
In China heerst grote opwinding over de lancering van de Shenhzen VII vandaag. Bodemloze fondsen en politiek prestige stuwen de Chinese ruimtevaart omhoog.
Shanghai, 25 sept. Luchtmachtpiloot Zhai Zhigang zal morgen als eerste Chinese astronaut een wandeling in de ruimte maken. En hij wil niets liever dan „de harten van iedere Chinees laten gloeien van trots”. Dat zal geen probleem opleveren na een geslaagde lancering, vanmiddag omstreeks 15.00 uur Nederlandse tijd, van de ruimtecapsule Shenhzen VII met een Lange Marsraket.
De 42-jarige Zhai, wiens Extravehicular Activity zoals het in het jargon heet, rechtstreeks wordt uitgezonden op de Chinese televisie, is nu al een held. En dat geldt ook voor zijn co-astronauten, Liu Boming en Jing Haipeng (beiden eveneens 42). Amerikanen en Europeanen reageren inmiddels een tikkeltje blasé op dit type wetenschappelijke ontwikkelingen en proeven, maar China raakt oprecht in vervoering bij het technologisch hoogstandje dat op het ogenblik wordt uitgevoerd. Natuurlijk wordt dat enthousiasme gestimuleerd door de staatsmedia, want gestuurd door de geheimzinnige hand van de censor staakten tv- en radiostations en kranten nagenoeg alle berichtgeving over het voor de autoriteiten zeer pijnlijke melkschandaal en wijdden hun uitzendingen en katernen aan de Shenzhen VII.
Populair
Toch is in de kern de belangstelling groot en ongeveinsd. Dat blijkt uit de verkoop van populair wetenschappelijke bladen die allemaal of astronaut Zhai, of een beeld van de lanceerplaats op hun covers hebben en uit de verkoop van dvd’s over het programma en de kijkcijfers. De technische universiteiten organiseren speciale fora met specialisten en de Pekingse Universiteit voor Lucht- en Ruimtevaart met 23.000 studenten wordt overstroomd met aanmeldingen. „Wetenschap en techniek zijn altijd al populair geweest. Vroeger was het ook veiliger om een ingenieursstudie dan een politieke studie te volgen, maar de belangstelling groeit voortdurend”, zei dr. Huang Hei van de Pekingse Universiteit voor Lucht- en Ruimtevaart in een van de talrijke briefings voor journalisten.
De lancering van de Shenhzen VII
Dat het particuliere bedrijfsleven bijzonder geïnteresseerd is in hoogopgeleide Chinese technici speelt ook een rol in de toename van het aantal studenten op deze universiteit. Maar volgens Huang Hei blijft de belangstelling voor een loopbaan in de ruimtevaartlaboratoria en de vier lanceerbases (drie van het leger en een in aanbouw op het eiland Hainan) groot.
Het feit dat het al om de derde bemande ruimtevlucht gaat doet weinig af aan de interesse, want het is voor het eerst dat geëxperimenteerd wordt met een bijna een kwartier durende ruimtewandeling. Daarbij speelt vermoedelijk een rol dat de lancering van de Shenzhen VII wordt gepresenteerd als de opmaat naar een ruimtelaboratorium en een maanlanding.
„We zullen de kloven met de Verenigde Staten en Rusland niet snel overbruggen, maar we werken heel hard om de kloven te verkleinen, onder andere door uiteindelijk een basis op de maan te bouwen”', vertelt Huang Hai. Een ambitieus programma kortom dat zich kenmerkt door grote populariteit, bodemloze fondsen van zowel het Chinese Volksleger als het Chinese Ruimtevaart Agentschap en, uiteraard, brede politieke steun van de leiders in Peking, onder wie een relatief groot aantal ingenieurs.
Koers
„De succesvolle lancering van de Shenzhen VII zal de aandacht trekken van het hele land en de wereld en is het bewijs van de correctheid van de koers die onze leiders hebben uitgezet”, schreef de Chinese Volkskrant, het partijdagblad, vanochtend. De lancering wordt beschouwd als het tweede hoogtepunt in het olympische jaar 2008. De frustraties in China over de technologische achterstand ten opzichte van het westen zijn bekend en het was Mao Zedong die de Amerikaanse en Russische ruimtevaartprogramma’s met jaloezie volgde en bepaalde dat China ook de ruimte in moest. Dat zijn land daar door zijn eigen, rampzalige beleid niet in slaagde, was een bron van ergernis.
De astronauten menen bovendien dat hun drie tot vijf dagen durende ruimtevlucht goed is voor het Chinese moreel. De Olympische Spelen en de Paralympics mogen dan zeer succesvol zijn verlopen, 2008 is in de ogen van veel Chinezen een jaar van natuurrampen (de winterstormen, de overstromingen en de duizenden zware en lichtere aardbevingen), schandalen en financiële tegenslag.
Nieuw is ook de betrekkelijke openheid waarmee de lancering van de Shenzhen 7 gepaard gaat. Niet alleen weten tv-kijkers en krantenlezers nagenoeg alles over de piloten, hun inspanningen tijdens de trainingen en hun ambities, ook alles over de ontwikkeling van hun 23 miljoen dollar per stuk kostende pakken, die zijn vernoemd naar de vliegende god Feitan, was op de voet te volgen.
Restaurants serveren deze dag hetzelfde menu als dat van de astronauten: varkensvlees met een saus van Sichuan-pepers, gegrilde kalfslapjes met knoflook, paddenstoelensoep en aardbeien-, banaan- en meloentoetjes.
Zelfs de lanceerbasis in de provincie Gansu, in feite een militaire stad op 240 kilometer van Jiuquan, is toegankelijk voor (buitenlandse) journalisten. Het plan is van de basis na terugkeer van de Shenzhen VII een toeristische attractie voor techneuten te maken.
Alleen over de militaire Lange Marsraket hangt een waas van geheimzinnigheid. De leiding van het Chinese ruimtevaartagentschap zegt dat de bedoelingen van het hele Shenzhen-programma uitsluitend vreedzaam en wetenschappelijk van aard zijn. Hoewel na het neerhalen van een satelliet met een Lange Marsraket met name in de VS ongerust werd gereageerd, hebben Amerikaanse ruimtevaartdeskundigen voorlopig geen reden om aan de geruststellende woorden van de Chinezen te twijfelen.