Weeën inwendig meten is onnodig riskant
Rotterdam, 28 jan. Gynaecologen moeten stoppen met het gebruik van weeënmeters in de baarmoeder, vinden verloskundigen en onderzoekers uit zeven Nederlandse ziekenhuizen.
De weeën kunnen net zo goed aan de buitenkant van de buik worden gemeten, blijkt uit onderzoek dat vandaag in The New England Journal of Medicine staat. Het nadeel van de interne methode is dat die een heel enkele keer leidt tot ernstige bloedingen en zelfs tot de dood van de baby.
De weeënmeter is een slangetje dat via de vagina in de baarmoeder wordt geschoven, tussen de beentjes van de baby in. Het slangetje registreert de druk in de baarmoeder en daarmee de frequentie en kracht van de weeën. De meter wordt gebruikt bij bevallingen die met hormonen worden opgewekt of versneld. Dat is het geval bij ongeveer 20 procent van de geboorten. De dosering van de hormonen luistert nauw en wordt bepaald door de kracht en frequentie van de weeën te meten.
„Het is absoluut essentieel om de weeën te meten”, zegt Jannet Bakker, een van de onderzoekers en verloskundige in het Academisch Medisch Centrum in Amsterdam. „Maar dat kan ook met een band om de buik. Die meet het oprichten van de buik bij een wee.” Dat geeft echter rommelige grafieken, bijvoorbeeld als de vrouw of het kind beweeglijk zijn of als de vrouw erg dik is. Veel ziekenhuizen gebruiken daarom al jaren de slangetjesmethode. Bakker: „Onterecht. Uit ons onderzoek blijkt dat de grafieken misschien wel mooier zijn, maar dat dat het verloop en uitkomst van de bevalling niet verbetert. Ook niet bij dikke vrouwen.”
Wel heeft de interne weeënmeter nadelen. Bakker: „Soms wordt het slangetje verkeerd geplaatst en prikt het door de placenta heen of raakt een bloedvat.” In 2008 overleed een Brabantse tweeling door zo’n verkeerd geplaatste meter. Zulke ernstige complicaties zijn zeldzaam, maar komen voor, bevestigt de Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG). Jan van Lith, hoogleraar verloskunde in Leiden en bestuurslid van de NVOG: „Nu blijkt dat we de interne drukmeter niet nodig hebben, stoppen we ermee, behalve in uitzonderlijke gevallen waarbij er geen enkele andere manier is om de weeën te meten.”