Grizzlybeer kraakt ijsbeerhol

Rotterdam, 25 febr. Grizzlyberen dringen door in het leefgebied van de ijsbeer. Canadese biologen hebben de beren sinds 1996 twaalf keer gesignaleerd in een natuurpark aan de Hudsonbaai, een gebied waarvan tot voor kort werd aangenomen dat het voor grizzly’s onbereikbaar was. „Voor de ijsberen is dit zorgwekkend”, zegt Linda Gormezano (Amerikaans Natuurhistorisch Museum in New York) in een persbericht naar aanleiding van haar publicatie in het wetenschappelijk tijdschrift The Canadian Field Naturalist. „Het is waarschijnlijk dat grizzly’s hun winterslaap houden in holen die ijsbeermoeders gebruiken voor hun jongen. Als deze dieren op hetzelfde moment uit hun winterslaap komen, bestaat de kans dat de grizzly’s de ijsbeerjongen doden.”

De ijsbeer heeft het toch al moeilijk. Hun jacht op zeehonden wordt bemoeilijkt nu er jaren zijn dat in de Hudsonbaai niet genoeg ijs ligt.

Gormezano en haar collega’s deden het onderzoek in Wapusk National Park, een natuurgebied aan de westkust van de Hudsonbaai vlakbij Churchill. Het park staat bekend om de vele holen waarin ijsbeermoeders jongen krijgen en verzorgen. Tot 1996 kwamen er in het park in het geheel geen grizzly’s voor. Tussen 1996 en 2009 waren er in het gebied in totaal twaalf betrouwbare waarnemingen van grizzly’s. Dankzij de kenmerkende bult in de nek zullen kenners een grizzly (Ursos arctos horribilis) niet zo snel verwarren met ijsberen (Ursus maritimus).

De onderzoekers denken dat de grizzly’s afkomstig zijn uit de Rocky Mountains, Yukon en Nanavut. Dat de beren in staat zijn gebleken om het onherbergzame gebied rondom Wapusk te overbruggen, komt als een verrassing. In Wapusk kunnen de beren zich tegoed doen aan elanden, vis, kariboes en bessen.

In zeldzame gevallen paren ijsberen en grizzly’s. Dat kan een heel lichtbruine ‘halfbloed’ opleveren.